Cambados loita por ampliar a repercusión da Festa do Albariño. Desta volta apuntouse un tanto no seu obxectivo, e sumou o Albariño ás vieiras nunha combinación perfecta da man de dous grandes da cociña galega, Pepe Solla e Yayo Daporta, nas primeiras xornadas enograstronómicas que maridaron estes dous produtos tan vinculados á vila cambadesa. Os artistas da cociña prepararon nun ‘showcooking’ seis pratos diferentes de vieiras mentras o sumiller David Barco suxería diferentes Albariños para acompañalos. Unha aposta polos produtos do país que debe chegar máis aló das Rías Baixas.
Recomendados
-
No mar da Ferrería
-
Final da XXII Edición do Concurso de Murgas
-
“AMULETOS: DE REZOS A CONXUROS”
-
Premios Cidade de Pontevedra 2012
-
Manuel Aramburu: Da infancia á madurez
El tiempo en Pontevedra
Etiquetas
21-O
Amencer-Aspace
BNG
Cidade
CIG
Cociña galega
Concello
Concello de Pontevedra
Concerto
David Cal
deportes
Deputación
Deputación de Pontevedra
Eleccións autonómicas
Ence
Exposición
Fútbol
Jacobo Moreira
Luís Bará
Manifestación
Miguel Anxo Fernández Lores
Milo Abelleira
Museo
Museo de Pontevedra
Novagalicia Banco
Pasarón
Pazo da Cultura
Pepe Solla
Pleno municipal
Política
Ponte.tv
Pontevedra C. F.
Pontevedra CF
Portada
PP
PPdeG
PSdeG
PSdeG-PSOE
Rafael Louzán
Sala Karma
Santi Domínguez
Tenis de Mesa
Teresa Portela
Turismo
UGT




1 Comentario
Todo isto está moi ben,os profesionais fanno de marabilla como é de esperar de dous grandes da cociña a prensa recolle o momento,os políticos e achegados saen coma actores nos Goyas pero ninguén se pregunta que estamos promocionando un producto que o ano pasado non tivemos todo o ano nen tan sequer conxelado que fresco xa é unha utopía,que caíron dous cociñeiros,bos cociñeiros coma Toñi Vicente e Vilas,sen entrar en mais detalles dos susodichos,por éste producto e o que é o mais importante sen gastar nada en saneamento da ría,que é o cabalo de batalla para logo sacarnos todas as fotos do mundo,pero debo ir a contracorrente coma sempre pero non me resigno a ver como nas redes dos mariñeiros cando eu tiña dezasete ano viñan carregadas de cabaliños de mar que ao golpe coa area ían desprendéndose a cachón e agora cando teño cuarenta e catro nada de nada.